Droom in duigen

Het EK<23 in Gävle, Zweden is kan ik wel zeggen, heel teleurstellend verlopen. Nog maar twee weken eerder had ik een prachtig PR in La Chaux-de-Fonds in Zwitserland gelopen (100 meter 11.39). Goed voor een vijfde kwalificatietijd op de Europese ranglijst onder 23 jaar. Ik had er zin in, droomde stiekem al van een finaleplaats, en misschien zelfs nog meer. Maar het liep heel anders…

Spreekt voor zich……

Al voor vertrek naar Zweden kreeg ik wat last van mijn linker hamstring. Het leek allemaal niet zo ernstig, dus echt zorgen maakte ik me niet. Op de dag van de series waaide er een onstuimige wind, variërend van -1.8 tot -4.2. Ik liep de derde serie en hoorde dat de mannenseries ernstig hinder ondervonden van de onberekenbare wind. Met laatste, nieuwe ‘windtips’ stond ik toch meer dan gespannen aan de start. Dat, een verstapping na tien meter en de combinatie met een toch meer opspelende hamstringblessure dan gedacht, zorgde ervoor dat ik een slechte race liep. Heel teleurstellend plaatste ik me niet voor de halve finale. Ik kan niet beschrijven wat er toen door me heen ging. Vol ongeloof, kon niet begrijpen wat er was gebeurd. Ik had ook weinig tijd om het direct te evalueren…. Ik moest naar de dopingcontrole. Als het op dat moment niet zo zuur zou zijn, zou je erom kunnen lachen. Zo teleurstellend lopen, en dan toch controle.

Het heeft wel even geduurd voordat ik dit een plekje heb kunnen geven. Het hoort bij topsport. Overal leer je weer van. Van wind, van druk, van spanning. Dus met opgeheven hoofd vooruit kijken!

Foto’s: Top Team, en top supporter Oscar Soethout, mijn oude trainer van AV Haarlemmermeer. Zo gaaf dat hij mij overal volgt, samen met Simone!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *